EGIPTOKO JAINKOAK

Antzinako Egiptoko Erlijioa I

Antzinaroko egipziarrek naturako elementu nagusiekin parekatzen zituzten beraien jainkoak. Hori dela eta, haizea Shu jainkoaz eta hezetasuna Tfenisjainkosaz identifikatzen zituzten. Shu eta Tfenis jainkoen elkarketatik Gueb(lurra) eta Nut (zerua: astro guztien sortzailea) jainkoak jaio ziren. Nut-ek hainbat haur izan zituen: Isis, Osiris, Set, Neftis eta Horus.

Egipziarrek jainko asko izan zituzten, hain zuzen ere, ikertzaileek esaten dute 3000 bat jainko izan zituztela gutxi gorabehera, baina ez zituzten guzti horiek maiz gurtzen:

Anubis: hildakoen jainkoa.

Bast: etxearen jainkosa eta babeslea.

Thot: jakinduriaren, idazkeraren eta musikaren jainkoa.

Hathor: maitasunaren, pozaren, dantzaren eta arte musikalen jainkosa.

Amon edo Amon-ra: Jainkoen jainkoa eta Tebaseko jauna

Ptah: magiaren jauna eta jainko sortzailea.

Ra: eguzkiaren jainkoa, heriotza eta berpizkundearen arduraduna.

Horus: zibilizazio egipziarraren sortzailea.

Isis: jainkoen erregina; amatasunaren eta jaiotzaren jainkosa.

Osiris: berpizkundearen jainkoa eta Nilo ibaiaren ernalketaren eta birsorkuntzaren erantzulea.

Sekmet: gerra eta mendekuaren jainkosa.

Maat: egiaren jainkosa (luma bat eramaten du beti buruan)

Sobek: Bere izerditik Nilo sortu zen. Ugalkortasuna, landaretza eta bizitzaren jainkoa.

Jnum (Khnum): Jainko modelatzailea. Gauzen eta pertsonen sortzailea.

Nut (zerua) jainkosa eta Geb (lurra) eta Shu (haizea) jainkoak:

Tefnut: hezetasunaren jainkosa